ملاک‌های تشخیصی

  • A.خراشیدن مکرر پوست که منجر به ضایعات پوستی می‌شود.
  • B.اقدام‌های مکرر برای کاهش یا توقف خراشیدن‌ها.
  • C.خراشیدن پوست منجر به ناراحتی‌ قابل توجه بالینی یا افت عملکرد اجتماعی، شغلی یا سایر حوزه‌های مهم عملکردی می‌شود.
  • D.خراشیدن پوست را نمی‌توان به اثرات فیزیولوژیک یک ماده (مثل کوکائین) یا بیماری طبی دیگری (مثل گال) نسبت داد.
  • E.خراشیدن پوست را نمی‌توان علامتی از بیماری روانی دیگر دانست (مثل هذیان‌ها یا توهمات لامسه در یک اختلال روان‌پریشی، اقدام برای اصلاح یک نقص یا عیب خیالی در ظاهر بدن در اختلال بدریخت‌انگاری بدن، حرکات قالبی در اختلالات حرکت قالبی یا اقدام برای آسیب به خود در خودزنی‌های بدون قصد خودکشی).

دکتر اسماعیل شیردل هاور، دکترای تخصصی روانشناسی بالینی دانشگاه تهران. شهرستان گرگان، استان گلستان.

کلینیک و مرکز مشاوره تخصصی پویان. با بهترین و مجرب ترین مشاوران و روان شناسان در گرگان.

دسته‌بندی‌ها: DSM 5 , اختلال خراشیدن پوست , اختلال کندن پوست , اختلالات روانی , استرس , روانشناسی , نگرانی
تگ‌ها: